November 18, 2018

Wielka encyklopedia Motoryzacyjna. Od Forda-T po BMW

Dostępny był jako 3- i 5-drzwiowy SUV, 2- i 4-drzwiowy pick-up oraz 2- i 4-drzwiowy kabriolet. Do napędu używano silników R4 benzynowych m.in. produkcji Renault (Renault L25) o pojemności 2,5 l (83 KM, 120 km/h), oraz diesla m.in. produkowanego przez fabrykę traktorów Uzina Tractorul Brașov 3,1 l (68 KM, 110 km/h), a także przez polską firmę Andoria. Moc przenoszona była na dwie osie. Auto posiadało 4- i 5-biegową skrzynie biegów.

 

By Torsten Maue – OMMMA 2011 ImpressionenUploaded by High Contrast, CC BY 2.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=24979884

ARO 24 dobrze sprawował się w terenie, pokonując wzniesienia 70% i na głębokość brodzenia 61 cm.

W latach 80. samochód przeszedł modyfikacje polegające m.in. na zamontowaniu okrągłych reflektorów, oraz – na użytek niektórych rynków – silnik Peugeot D.

Do roku 1985 wyprodukowano w sumie 125 000 pojazdów ARO 24, z czego 93 000 na eksport. Korzystna cena, oraz komfort jazdy spowodowały, że pojazdy eksportowano do wielu krajów (w tym do Kanady, USA, Australii).

W latach 1975—1995 w Portugalii wytwarzano model 24 pod nazwą Portaro przez FMAT (Fabrica de Máquinas Agrícolas do Tramagal). Także w Hiszpanii w latach 1980—1990 samochód był dystrybuowany oraz montowany przez firmę ENASA z Barcelony pod nazwą Hisparo.

ARO 24 był montowany w Łodzi przez firmę Damis. Pojazdy były wyposażane w silniki Andoria oraz skrzynię biegów z Tczewa. Auto montowano także w systemie CKD w Brazylii w Manaus jako Cross Lander 244X[3] oraz w czeskim Hradcu Králové przez firmę AutoMaxCzech.

ARO
error: Content is protected !!