May 28, 2018

Wielka encyklopedia Motoryzacyjna. Od Forda-T po BMW

ZiŁ-111 − luksusowy samochód osobowy produkowany przez radziecką firmę ZiŁ w latach 1958–1967

 By originally uploaded by Gerundiy – Russian Wikipedia, Domena publiczna, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=4263055

ZiŁ-111 był następcą modelu ZiS-110 jako luksusowej limuzyny dla najwyższych władz państwowych i partyjnych ZSRR. Mimo, że ZiS-110, którego nadwozie zostało skopiowane z amerykańskiego Packarda z 1942 roku, w latach 50. wyglądał już archaicznie, dopiero nowy radziecki przywódca Nikita Chruszczow dostrzegł potrzebę zamiany reprezentacyjnego samochodu. Pierwszy projekt nadwozia ZiŁa-111 z 1956 roku, o nazwie Moskwa (autorstwa Walentyna Rostkowa), nie został zaakceptowany. Autorem ostatecznego projektu karoserii był projektant zakładów GAZ Lew Jeriemiejew, który stworzył także podobną, lecz nieco mniejszą Czajkę. Nadwozie 111, w stylu „aerokosmicznym”, nawiązywało swoim wyglądem do amerykańskiej mody samochodowej połowy lat 50., będąc podobne zwłaszcza do modeli Packarda z lat 1955-1956 (w celu zapoznania się ze światowymi trendami, władze radzieckie zakupiły kilka modeli samochodów amerykańskich, w tym Packard Carribean Convertible i Packard Patrician z 1956 r.). Seria przedprodukcyjna została wypuszczona w 1957 roku, a produkcja na niewielką skalę (średnio 12 na rok) ruszyła od listopada 1958 i trwała do grudnia 1962[5]. ZiŁ-111 był dostępny jako 4-drzwiowy sedan. Do napędu użyto nowo skonstruowanego silnika V8 o pojemności sześciu litrów konstrukcji ZiŁ. Moc przenoszona była na oś tylną poprzez 2-biegową automatyczną skrzynię biegów (wzorowaną na amerykańskiej transmisji PowerFlite Chryslera). Powstały także warianty 111A – wyposażony w klimatyzację (różniący się mniejszą, niepanoramiczną szybą tylną z powodu konieczności umieszczenia w słupkach kanałów powietrza) oraz 111W (ros. 111В) – z nadwoziem typu kabriolet (zbudowany w liczbie 12 sztuk w latach 1960-1962).

 By Liftarn – Photographed by myself at Rīgas motormuzejs (Riga Motor Museum), CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=920771

W roku 1962 samochód przeszedł zmianę wyglądu nadwozia, zgodnie z ówczesną modą amerykańską. Zmodyfikowany model, produkowany od grudnia 1962, oznaczono jako 111G (ros. 111Г)[7]. Pas przedni nawiązywał do Cadillaców z lat 1961–62, pas tylny zaś (szczególnie podwójne światła) do samochodów Mercury z lat 60. Również ten model miał swoją wersję kabrioletu, ZiŁ-111D, zbudowaną w liczbie 8 sztuk. Dwa z ośmiu wyprodukowanych egzemplarzy znajdują się na terenie Polski, pierwszy znajduje się w Katowicach w kolekcji Old Timers Garage, drugi natomiast znaleźć można w Muzeum Broni Pancernej w Poznaniu.

 By Liftarn – Photographed by myself at Rīgas motormuzejs (Riga Motor Museum), CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=920772

Łącznie w latach 1958-1967 zbudowano 112 samochodów ZiŁ-111 wszystkich modeli, w tym tylko 26 ZiŁ-111G.

Na bazie modelu ZiŁ-111, powstał udany mikrobus o awangardowej stylistyce, ZiŁ-118 Junost (Młodość), lecz z powodu nikłego zainteresowania władz wyprodukowano jedynie 20 egzemplarzy[10].

W odróżnieniu od poprzedniego reprezentacyjnego modelu ZiS-110, który był używany jako samochód służbowy dla stosunkowo szerokiej elity władz partyjnych i państwowych, a także istniał w wersji taksówki i sanitarki, ZiŁ-111 miał ściśle ekskluzywny charakter i dostępny był wyłącznie dla najwyższych władz radzieckich, nie niższej rangi, niż członków Politbiura KC KPZR. Samochody te otrzymywały także niektóre głowy zaprzyjaźnionych państw, m.in. kabriolety ZiŁ-111D zostały podarowane Erichowi Honeckerowi i Fidelowi Castro. Samochód ZiŁ-111 został następnie zastąpiony przez model ZiŁ-114.

Dane techniczne (’67 111G)

Silnik

  • V8 6,0 l (5980 cm³), 2 zawory na cylinder, OHV
  • Układ zasilania: gaźnik
  • Średnica cylindra × skok tłoka: 100 mm × 95 mm
  • Stopień sprężania: 9,0:1
  • Moc maksymalna: 200 KM (147 kW) przy 4200 obr/min
  • Maksymalny moment obrotowy: 442 N•m przy 2200 obr/min

Osiągi

  • Przyspieszenie 0–100 km/h: 23 s
  • Prędkość maksymalna: 170 km/h
  • Średnie zużycie paliwa: 19 l / 100 km (przy 60 km/h)

Inne

  • Promień skrętu: 7,5 m
  • Koła: 8,90×15
  • Rozstaw kół:
    • Oś przednia: 1570 mm
    • Oś tylna: 1650 mm
  • Zawieszenie:
    • przednie: niezależne, wahaczowe, z dwoma pionowymi sprężynami cylindrycznymi, hydrauliczne amortyzatory dźwigniowe
    • tylne: oś sztywna, podłużne resory półeliptyczne, hydrauliczne amortyzatory teleskopowe podwójnego działania
Inne Marki
error: Content is protected !!